Η νύκτα είχε τη σελήνη και η ζωή είχε εσένα, Γρηγορία, να τη φωτίζεις με τις ακτίνες του χαρακτήρα σου, με την ομορφιά της εξωτερικής σου εμφάνισης και με τη σύνεση του νου σου, αλίμονο, όμως, έπεσε στη σκιά του τάφου και ο κώνος της γης απέκρυψε
τον ήλιο. Γυναίκα, κόσμημα των γυναικών, θαυμασμός των αντρών, εσύ που αγάπησες τον άντρα σου και την αγνότητα, κράμα των θαυμάτων, νίκησες με τη σιωπή τα λόγια και με τα λόγια τη σιωπή, τις γυναίκες στην εργατικότητα, τους άντρες στη γενναιότητα και ξεπέρασες με την ευγένειά σου κάθε γένος από ταπεινή καταγωγή και την εξωτερική ευγένεια με την εσωτερική σου ευγένεια, κείτεσαι ένα πικρό θέαμα για το παιδί και τους φίλους σου, κείτεσαι θέαμα πικρό και για τον εξαίρετο άνδρα σου που σε όλα είναι λαμπρός και που σε όλα στάθηκε σύντροφός σου. Αλλά κατάλαβα, φωτεινό αστέρι, ότι δεν κρύφτηκες εντελώς, ας μην υπερισχύσει τόσο πολύ ο Χάρων· αλλά, σελήνη, στρέφεσαι τώρα ψηλά προς το νοητό ήλιο, ενώ το σκοτεινό σώμα, βαραίνοντας, είναι ανάγκη να γείρει προς τη γη.Νὺξ τὴν σελήνην καὶ βίος Γρηγορίαν
εἶχέν σε λαμπρύνουσαν ἀκτῖσι τρόπων
ὥρᾳ τε μορφῆς καὶ φρενῶν εὐκοσμίᾳ,
ἀλλ᾽ εἰς σκιὰν πέπτωκεν, οἴμοι, τοῦ τάφου
5 καὶ γῆς ὁ κῶνος ἐφράγη τὸν φωσφόρον.
γύναι, γυναικῶν κόσμε, θάμβος ἀρρένων,
φίλανδρε καὶ φίλαγνε, κρᾶμα θαυμάτων,
σιγῇ λόγους νικῶσα, τὴν σιγὴν λόγοις,
φιλεργίᾳ γυναῖκας, ἄνδρας ἀνδρίᾳ,
10 πάτρας πενιχρᾶς εὐγενείᾳ πᾶν γένος,
τὴν ἐκτὸς εὐγένειαν ἐκ τῆς ἐν βάθει,
κεῖσαι πικρὸν θέαμα τέκνοις καὶ φίλοις,
κεῖσαι πικρὸν θέαμα τερπνῷ νυμφίῳ
καὶ πάντα λαμπρῷ καὶ τὰ πάντα συζύγῳ.
15 ἀλλ᾽ οἶδα, φωστήρ, οὐ τὸ πᾶν ἀπεκρύβης,
μὴ γὰρ τοσοῦτον καὶ κατισχύσοι Χάρων·
ἀλλ᾽, ἡ σελήνη, πρὸς νοητὸν φωσφόρον
ἄνω στρέφῃ νῦν, πρὸς δὲ τὴν χθόνα βρίθον
νεύειν ἀνάγκη τὸ σκιῶδες σαρκίον.
Ιωάννης Γεωμέτρης (935-1000 μ.Χ.), Ιαμβικά Ποιήματα. Κριτική έκδοση, μετάφραση και σχόλια: Μαρία Τωμαδάκη, σελ. 43
AΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ –ΤΜΗΜΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΟΜΕΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2014
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου