47. Σαν να μην έφταναν οι μέχρι τότε συμφορές μου, την ημέρα της αναλήψεως της αγίας μητέρας του Θεού παρθένου Μαρία, έφτασαν, ως κακός οιωνός για μένα, πρέσβεις του Ιωάννη, αποστολικού δεσπότη και οικουμενικού πάπα, με επιστολές στις οποίες παρακαλούσαν τον Νικηφόρο αυτοκράτορα των Ελλήνων να γίνει συγγενής και να συνάψει σταθερή φιλία με τον προσφιλή πνευματικό του γιο Όθωνα, σεβαστό αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Αυτή η λέξη όμως, αυτός ο τίτλος, σύμφωνα με τους Έλληνες, αμαρτωλός και προπετής, πως δεν σκότωσε τον γραμματοκομιστή, πώς δεν τον εκμηδένισε πριν καν την διαβάσουν, εγώ που σε άλλες περιστάσεις συχνά φαίνομαι σπερμολόγος, δηλαδή φλύαρος και πολυλογάς, τώρα σε αυτό κρατώ σιωπή ιχθύος.Οι Έλληνες λοιδορούσαν τη θάλασσα, έβριζαν το μεγάλο πέλαγος κι εξίσταντο υπερβολικά που μπόρεσε να κουβαλήσει στη ράχη του τόση ανοσιότητα, πώς δεν άνοιγαν τα κύματα να καταπιούν το πλοίο που τη μετέφερε.
"Δεν ντράπηκε" έλεγαν "να αποκαλέσει τον οικουμενικό αυτοκράτορα των Ρωμαίων, τον σεβαστό, μέγα και μοναδικό Νικηφόρο αυτοκράτορα των Ελλήνων και να χαρακτηρίσει αυτοκράτορα των Ρωμαίων έναν άνθρωπο βάρβαρο και φτωχό! Ω ουρανέ! Ω Γη! Ω θάλασσα!
" Τι μπορούμε όμως να κάνουμε σε ανθρώπους τόσο κακούργους και μοχθηρούς αναρωτιόνταν: Είναι φτωχοί, αν τους σκοτώσουμε θα λερώσουμε τα χέρια μας με αχρείο αίμα. Είναι ρακένδυτοι, σκλάβοι, άξεστοι. Αν τους μαστιγώσουμε δεν θα ταπεινώσουμε εκείνους παρά τους εαυτούς μας, διότι δεν τους αξίζει ούτε το χρυσό ρωμαϊκό μαστίγιο ούτε η σταύρωση. Αχ, να ήταν ο ένας επίσκοπος και ο άλλος μαρκήσιος! Αφού θα τους ξυλοκοπούσαμε άγρια κι αφού τους μαδούσαμε τα γένια και τα μαλλιά, θα τους ράβαμε μέσα σε σάκους και θα τους πνίγαμε στη θάλασσα.
Αλλά ας ζήσουν" είπαν , "και για να μην μάθει τα νέα κακουργήματα ο πανάγιος αυτοκράτορας των Ρωμαίων Νικηφόρος, να κλειστούν στο κελί απομόνωσης".
49. Αφού φυλακίστηκαν οι αποστολικοί πρέσβεις, εκείνο το προσβλητικό γράμμα απεστάλει στον Νικηφόρο στη Μεσοποταμία, απ' όπου έως τις δώδεκα Σεπτεμβρίου κανείς δεν επέστρεψε για να μεταφέρει την απάντηση στους πρέσβεις.
50.[...] "έστειλε στον πανάγιο αυτοκράτορά μας επιστολές άξιες εαυτού αλλά ανάξιες τούτου, αποκαλώντας τον αυτοκράτορα των Ελλήνων και όχι των Ρωμαίων, ύστερα από συμβουλή του κυρίου σου, και αυτό δεν είναι αμφίσβητον.
[...] Ο πάπας είναι ο πιο ανόητος των ανθρώπων. Ξέρουμε πως θέλεις να το πεις όπως το λέμε κι εμείς.
''Εγώ όμως δεν το λέω''.
'''Ακουσέ μας λοιπόν, ο άμυαλος και ανόητος πάπας αγνοεί πως ο άγιος Κωνσταντίνος μετέφερε εδώ το αυτοκρατορικό σκήπτρο, όλη τη σύγκλητο, όλο το ρωμαϊκό στρατό και πως στη Ρώμη άφησε μόνο χυδαίους σκλάβους, δηλαδή ψαράδες, οψοποιούς και ορνιθοθήρες, νόθους, πληβείους και δούλους.
Ποτέ ο πάπας δεν θα τα έγραφε αυτά αν δεν του το υπεδείκνυε ο βασιλιάς σου: πόσο επικίνδυνο θα αποβεί και για τους δυο τους αυτό, αν δεν βάλουν μυαλό, θα φανεί στο μέλλον."
Ο πάπας όμως , απάντησα, "που είναι ξακουστός για την απλότητά του, σκέφτηκε να γράψει αυτά για να επαινέσει και όχι για να προσβάλει τον αυτοκράτορα.
Γνωρίζουμε πολύ καλά πως ο Κωνσταντίνος αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήρθε εδώ με τον ρωμαϊκό στρατό και ίδρυσε αυτή τη πόλη και της έδωσε το όνομά του.
Επειδή όμως εσείς αλλάξατε τη γλώσσα,τα ήθη και την ενδυμασία, ο πανάγιος πάπας σκέφτηκε πως θα σας δυσαρεστούσε να σας αποκαλούσε Ρωμαίους όπως δεν σας αρέσουν τα ρούχα τους.
Και αυτό θα φανεί, αν έχουμε ζωή, στα μελλοντικά γράμματά του,επάνω στα οποία θα αναγράψει:' Ιωάννης πάπας Ρώμης στον Νικηφόρο, Κωνσταντίνο και Βασίλειο, μεγάλους και σεβαστούς αυτοκράτορες των Ρωμαίων''.
Scriptores rerum Germanicarum in usum scholarum separatim editi (SS rer. Germ.) - [41]: Die Werke Liudprands von Cremona
ελληνική μετάφραση: ΛΙΟΥΤΠΡΑΝΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΕΜΩΝΑΣ, ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΦΩΚΑ, ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου