''Αν κοιτάξεις προς τον γεμάτο αστέρια ουρανό,
θα έλεγες ότι είναι λιβάδι ή καταπράσινο γρασίδι
έδαφος στρωμένο με λαμπρές πέτρες
λίγα είναι σε σχέση με τα άστρα και τα ακόμη καλύτερα πράγματα της γης
...τον ουρανό ξάστερο,
ή μάλλον για να το πούμε καλύτερα ολόγυρα μεταμφιεσμένο
και ντυμένο με χρυσό διάκοσμο
και ολόλαμπρο με άπλετο φως.
Δέχεσαι τότε μια ανείπωτη χαρά
και πλημμυρίζεις από απερίγραπτη ηδονή,
επειδή νομίζεις ότι βλέπεις στ' αλήθεια χρυσό ουρανό.
Βλέπεις ακόμα πολλούς κύκλους μικρών ήλιων,
δηλαδή τα χρυσόμορφα και φωτεινά αστέρια,
ανάμεσα στα οποία ανατέλλει και το φεγγάρι,
ο άλλος μεγάλος οφθαλμός της φωτοδοσίας,
ο οποίος κάνει την νύκτα μέρα
και αγαλλιάζει τις ψυχές των οδοιπόρων
και τους προξενεί πολλή χαρά.
Δεν είναι λοιπόν αυτές οι ομορφιές καλύτερες από τις ομορφιές της γης;
Δεν σου φαίνεται ότι οι φύσεις των αγγέλων
έχουν επιπροσθέτως μια παράξενη πανήγυρη,
καθώς μένουν σιωπηλές,
έκθαμβες μπροστά στον δημιουργό;''
τε αιθρίας ούσης τα άστρα υπερλάμπουσιν.
Αν προσβλέπης γε τον κατάστερον πόλον,
λειμώνας είπης ή χλοάζουσαν πόαν
είαν λίθων
μικρά προς αυτόν και τα τούτων βελτίω
τον πόλον μετ' αιθρίας.
εστιγμένον μέν οίον εκ των αστέρων,
ειπείν δε μάλλον ημφιεσμένον κύκλω
και χρυσοειδή κόσμον, ενδεδυμένον
και παν καταλάμποντα φωτί πλουσίω
άρρητον ώσπερ ηδονήν δέχη τότε
και φαιδρότητος εμπιπλήσκη της άκρας,
χρυσούν αληθώς ουρονόν δοκών βλέπειν,
βλέπεις γε πολλούς ηλίων μικρών κύκλους,
τους χρυσομόρφους και φαεινούς αστέρας,
εφ οίς ανίσχει και σεληναίος λύχνος,
οφθαλμός άλλος της δαδουχίας μέγας,
την νύκτα δεικνύς ακριβώς ως ημέραν
ψυχάς τε τέρπων των οσοιπόρων άμα
και πάσαν αυτοίς προξενών θυμηδίαν.
αρ' ουχί κάλλη ταύτα των γης καλλίω;
αρ' ου δοκεί σοι και πανήγυριν ξένην
άγειν επ' αυτοίς τας φύσεις των αγγέλων,
σιωπώσας μένειν,
τον δημιουργόν ησυχή θαμβουμένας;
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΣΤΙΧΟΙ ΔΙΑΦΟΡΟΙ, ΔΗΜΗΤΡΑ Ι. ΜΟΝΙΟΥ, σελ.240-243
πατρίκιος, πρωτοσπαθάριος και κριτής των θεμάτων του Αρμενιακού και της Παφλαγονίας, 11ος αι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου